Archief van
Maand: februari 2018

Masker op of masker af?

Masker op of masker af?

…..je bent veel vriendelijker dan ik dacht. Wat dan zei ik. Op FB kom je best direct over en de teksten komen niet altijd vriendelijk over op mij. Oké dacht ik, dat kan. Ik liet het daarbij. In dezelfde week komt nog iemand naar me toe. In het echt ben je veel zachter. Op FB kom je zo direct over. Je bent wel enthousiast in je verhalen en dat vind ik zo leuk aan jou.

Het stoere masker
Ze hebben het goed gezien, op FB heb ik mijn ‘stoere masker’ op. Ik doe dit onbewust. Waarom doe ik dit, vraag ik mij af. Om niet geraakt te worden. In het begin van mijn ondernemerschap had ik ook zo mijn twijfels en onzekerheden wat betreft zichtbaarheid op Social Media. Ik denk hier nu anders over. Ik ben gegroeid ook als het gaat om persoonlijke ontwikkeling. Mensen mogen vinden wat ze willen vinden. Het stoere masker op FB mag ik afzetten.

Waarvoor zet je een masker op?
Maskers worden opgezet door veel mensen om, net zoals ik: niet geraakt te worden, ergens bij te horen, voor aandacht,  om op te vallen of om gezien te worden.  Op FB heb ik dus mijn stoere masker opgezet. Ik vond mijzelf best stoer dat ik online ging ondernemen. Mij doet niemand wat straalde ik uit met mijn masker. Maskers zijn nodig om mij te helpen. Het is goed om verschillende maskers op te zetten. Er is 1 kanttekening, dit werkt alleen als je heel goed weet wie je bent, wat je kan en wat je wil. Dat je een gezonde dosis zelfvertrouwen hebt. Je bent je dus bewust van het masker welke je opzet.

Het zorg- en clownmasker
Ik denk nog even terug. Zo heb ik jaren lang mijn ‘zorgmasker’ opgezet. Om er voor te zorgen dat iedereen aan zijn trekken komt. Waarom? Pleasen, gezien worden. Niet alleen willen staan. Zo had ik ook een ‘clown masker’. Deze werkt altijd goed in groepen. Leuke grappen maken met een goede dosis zelfspot. De maskers zitten lekker. Het enige nadeel is dat er een dag komt dat ik niet wist wat eronder al die maskers zat. Wat wil ik, wie ben ik en wat kan ik allemaal? Bij mij kwam de wake-up-call, als ik hier niet naar had geluisterd was er zeker een kans op de welbekende burn-out.

Is een masker opzetten nou goed of niet
JA het is een goed iets. Het is goed om veel maskers in je kast te hebben. Mits je jezelf goed kent. Je weet wie je bent, wat je kan en wat je wil. Je hebt zicht wat zich afspeelt in de maatschappij. Soms moet je een masker opdoen als je geen zin hebt in ruzie. Je weet dus wanneer je een masker op moet zetten en wanneer je deze weer kan afzetten. Jij hebt de controle, jij bepaald.

Mijn stoere masker op FB mag ik afzetten. Ik ben naast stoer ook zacht en vriendelijk. Weet jij welke maskers jij opzet en wanneer? Of zet je alleen bewust een masker op met carnaval?

Leiden zonder zorgen

Leiden zonder zorgen

Als ouder wil ik mijn kinderen zo goed mogelijk begeLEIDEN in deze mooie, maar ook ingewikkelde wereld. Dus ook in het duidelijk zijn naar elkaar. Niet de hele tijd dwars liggen. Heel eerlijk, 2 jaar geleden ging dat een stuk ingewikkelder dan nu. Ik ben erachter hoe dit komt.

Zoals zoveel vrouwen ben ik ook heel druk met het zorgen in het algemeen. Zorgen dat je kinderen het aan niets ontbreekt. Zorgen dat ze voor zichzelf kunnen opkomen. Zorgen dat ze ook meebewegen. Zorgen dat ze op tijd overal komen. Zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik was dus heel erg aan het zorgen. Zorgen is overigens een prachtige kwaliteit van de vrouw. Maar wordt dit te veel dan gaat het tegen je werken. Dan krijg je kopzorgen en je kunt zelfs de ontwikkeling van de ander tegenhouden. Met een Rots en Water oefening heb ik dit aan den lijve mogen ervaren.

De oefening ging als volgt:
Je bent met zijn 2en en je neemt 2 ballonnen die even groot zijn.
De ballonnen hou je tussen je in en je houdt ze omhoog met platte handen tegen de ballon.
Er is een leider en een volger. Degene die volgt doet dit met de ogen dicht. (je mag het eerst proberen met de ogen open)
Het is belangrijk dat je dicht bij jezelf blijft. Je adem is laag naar je buik. Hierdoor lukt het beter om in verbinding te zijn met de ander. Vind je het spannend, dan span je de kracht in je buik iets aan.

Ik mocht de leider zijn en liep eerst langzaam, dat ging goed. De ander liep met me mee. Ik rende naar achteren en de ander ging mee. Maar toen ik naar voren ging rennen (de ander moest dus in zijn achteruit) ging het niet goed. We bleven gewoon wandelen tot mijn grote ongenoegen. “Best eng natuurlijk om naar achteren te rennen” dacht ik nog. Ik vroeg aan de ander waarom zij niet ging rennen. Toen gaf ze aan dat ik haar geen reden gaf om mee te rennen. Ik maakte het haar makkelijk. Met andere woorden ik was niet duidelijk genoeg.

Ik vroeg me af hoe het komt dat ik niet duidelijk genoeg was. Mijn intentie was er wel om te rennen. Toen wist ik het. Ik wou het de ander niet moeilijk maken, want misschien zouden de ballonnen vallen. Dus ik hield me in. Ik hield me in met de reden dat ik voor de ander wou zorgen. Weet je wat ik met mijn gedrag eigenlijk zeg: Je kan het niet, ik help je wel. Wat zegt dit eigenlijk over het vertrouwen wat ik in de ander heb.Precies ik had geen vertrouwen in de ander. Toen ik dit van mij af kon schudden ben ik gaan rennen. Ik dacht alleen nog aan het rennen en aan mijzelf. Door naar mijn buik te ademen. Hierdoor lukte het beter om aan te geven waar we heen gingen. De ander rende naar achteren en de ballonnen vielen niet. Doordat ik duidelijk was kreeg ik de ander mee.
We hebben heel wat afgerend met de ballonnen.